çok yoruldum #yaşam

Hem mental olarak hem fiziksel olarak. Yani ne yapacağımı bilmiyorum, nereye sığınacağım bilmiyorum ama yoruldum işte. İnsanların samimiyetsizliğinden, ikiyüzlülüğünden, çalışmaktan, gelecek hayat için emek sarf etmekten yoruldum bazen ölmek benim için en iyi seçenek oluyor ama gerçekleştirmem gereken çok önemli hayallerim var ve benim yorulmamam gerekiyor.

"yorulmamam gerekiyor" yanlış bir ifadedir sevgili sıkarlıd. insan olmanın temelinde yorulmak var zaten.
yorulmak yaşadığını ve bir şeyler yaptığını hissettirir insana, güzeldir.

lâkin yorgunluk bedende olduğu sürece geçer, mentaldekine çare yok.

Gerçekleştirmen gereken çok önemli hayallerin varsa o yorgunlukları sırtına alıp daha hızlı koşturacaksın. Bak bana? Ne hayalim var ne bir şeyim. Bugün geberip gitsem uykumda falan hiç "keşke" ile başlayan bir cümle kurmam amk.

Ben böyle hissettiğim anlarda hamama giderim. Tellak abinin keseyi sırtımda ustura misali gezdirip çıkan kiri bana gösterdikten sonra başlattığı, “Ya ekonomi ne hâle geldi, bir kese olmuş 200 lira!” muhabbetinin yarattığı o samimi ortam ve beraberinde getirdiği içsel yolculuk, bu hissi iki üç ay boyunca benden uzaklaştırmaya yeter.

hayatın gerçekleri ağa, melek insan var, orospu çocuğu  var.. allah iyilerle karşılaştırsın. hayallerini gerçekleştirirsin inşallah olmuyorsa olmuyordur sikeyim bacısını bro. beterin beteri var amk, vallahi şurada 2 harf yazsakta şükretmeliyiz aslında.

bileder erkek olmak böyledir işte. ilk defa aşırı boktan bir havada araba kullanınca aklıma babam direksiyonun başındayken hayatı nasıl siklemediğim gelmişti. vay amk dedim. babam yıllarca bu arabayı nasıl böyle kullandı diye sordum kendi kendime. rahmetli peder bir süper kahraman ya da üstün değildi. peki ya nasıl yaptı? elinden gelenin en iyisi için çabalıyarak.