O geceyi hâlâ rüyalarıma giren bir sis perdesinin arkasından hatırlıyorum. Kapı birdenbire parçalandı, amcamın gölgesi koridorda uzadı. Babam “Git!” diye bağırırken ben yatağın altına saklanmıştım. Silah sesleri odanın içinde yankılandı, sonra derin bir sessizlik çöktü. Anamın boğuk ağlamasını ve amcamın ağır adımlarını duydum. Yıllar geçti, o geceyi unutmaya çalıştım ama mahalledeki herkes hâlâ bana aynı lakapla sesleniyor: Simba.
Söylersem beni tanırlar
entry girebilmek için üye girişi yapmalısınız.
Üye değil misiniz? hemen kayıt olun.