yönetmen koltuğunda kısa film yönetmeni kyle edward ball bulunan, oldukça kötü korku filmlerini bile izlenilebilir bir kategoriye sokan found footage türünde çekilmiş bir film. bu filmi tek cümlede anlat deseler, "uzun bir kısa film." diye cevap verirdim... nedenlerini açıklamadan önce size konusundan birazcık bahsedeyim.
iki çocuk gecenin ortasında uyanıyor, evde babalarını arıyorlar ve babalarının kaybolduğunu görüp telaşlanıyorlar, sonra fark ediyorlar ki evdeki tüm pencereler yok olmuş, kapılar da bir bir yok oluyor!
güzel bir konusu var. bu konu found footage ile daha çok korkutabilecek bir hale bürünebilirmiş ama sevgili yönetmen bizi bununla korkutmak yerine, hepimizin çocukluğunda oldukça korktuğu minimalist korku öğeleri ve bol karanlık ile korkutmak istemiş olsa gerek...
saşırı sıcak ve aşırı soğuk filtrelere bayılan insanların mest olduğu, albüm kapağı çıkardıkları bir esere dönüşmüş...
film için "uzun bir kısa film." demiştim yukarıda, onu da açayım, 50.dakikaya gelmiş olmama rağmen hala, "ne oluyor burada?" diyebildim çünkü aşırı hızlı ilerleyen sahneler, anlayabilmek için uzun bir süre ne olduğunu düşünebilmem, 2 dakika boyunca sadece karanlığı görmem gibi sebepler neticesiyle böyle bir tat aldım.
karanlık demişken, film ne kadar hızlı geçişlere sahip olsa da bazı sahneler haddinden fazla uzun ve yavaş, böyle olunca insana 1 saat izlediğini düşündüğü sürenin sadece 20 dakika olması filmin olduğundan daha uzun hissettiriyor. keşke biraz daha erken bitebilseymiş dedim, kaldı ki film aslında çok da uzun değil, 1 saat 40 dakika.
çocukluğunuza geri dönmek, şimdilerde sizi korkutmayacak minimalist öğelerden korkmak, çocukluğunuzdaki o tuhaf travmaları gün yüzüne çıkarmak istiyor iseniz hoş bir film ama "yok ya ben öyle şeyler sevmiyorum, korku filmi anlayışım günümüzün korku öğeleri, pek sarmaz anlattıkların gibi şeyler." diyor iseniz uzak durmanızda fayda var.
