bandini ismiyle namzet bir zibidi; yazar olacağım diye Los Angeles’a taşınır ama yazmaktan çok kendini dünyanın en büyük yazarı ilan etmekle meşguldür. Beş parasız kalır, kirasını ödeyemez, tek yayımlanmış öyküsünü Nobel almış gibi anlatır. bu arada sürekli ama sürekli portakal yer.

o ara bi karı kız dalgasına düşer. camilla diye bi hatun kişi ile tanışır. bunlar manit olurlar. birbirleriyle sevişip güreşecekleri yerde; döğüşüp söğüşmeye başlarlar. ıyyy ne kaaa toksik bi ilişki olur onlarınki. İki insan birbirini sevmek yerine sürekli birbirinin canını yakmaya çalışır; Arturo hem Camilla’yı ister hem de egosu incinmesin diye kadına dünyayı dar eder. Arada edebiyat, yoksulluk, ırkçılık ve yalnızlık gibi ciddi meseleler de vardır ama Arturo’nun bütün bunlarla baş etme yöntemi genellikle kendini beğenmiş bir ergen gibi davranmaktır.

böyle denişik, akıcı ama biraz da puşt gibin ipne gibin bi kitaptır en nihayetinde.