Çocukken telefon rehberleri vardı. Bizimki simsiyah bir defterdi. Her yıl olmasa da temize çekilmesi gerekirdi. Bizimkiler deftere bakıp isimlerden ve numaralardan o insanları hatırlamaya çalışırdı. Ölenlerin üstü özellikle bir süre çizilemezdi. Kavga edilenler konuşulurdu, tekrar nefret kusulurdu. Bazıları da hiç hatırlanmazdı; sanki hayatımıza hiç girmemiş gibi unutulurdu.