Bu seferki Dilruba'ya ağır gelmişti. "Hep olumlu düşünmek istedim, iyi niyetli olmak..." diye geçirdi içinden ama bu sefer iyi bir şey göremiyordu. Ağırlaşmıştı. Bu ağırlıkla, kaldıramadığı hüznüyle beraber torunlarının odasına girdi. Bugün tek huzuru buydu. Duvarlar farklıydı, ev farklıydı. Gidenler eskiydi, gelenler gidenin yerini doldurmuyordu. Ama torunlarının yanında yatmak, hep o köydeymiş gibi hissettiriyordu. Torunları "Babaanne, masal!" diye tutturdu. Son yaşananlardan sonra Keloğlan bile anlatmazdı. "Siz uyuyun yavrucuklarım, sonra anlatırım. Siz uyuyana kadar ben uyumam." dedi. Torunları herhangi bir konuda ısrar edecek durumda değillerdi; onlar uykuya dalarken tespihini çekmeye devam etti.
Uyuduklarından emin olunca torunlarının başında sıra sıra, gizli gizli duasını edip üç kere "Hasbünallahu ve ni'mel vekil" diye tekrar etti. Bunu annesinden öğrenmişti; kâbus görene, nazar olana üç kere okunur, üç kere tekrar edilir, okunan kişi suya üfletilirdi. Torunlarına bu kadar detayı yaptırmadı, onlar daha sabiydi; niyet etmek yeterdi. Torunu Rosa'yı biraz daha sıkıntılı görünce bir kere daha okumak istedi. "Hasbünallahu ve ni'mel vekil"in ikincisini okurken Rosa çığlık atarak kalktı. Yavrucak, hafif loş ışıkta kısık sesli dua okuyan babaannesini kim bilir neye benzetmişti...
Uyuduklarından emin olunca torunlarının başında sıra sıra, gizli gizli duasını edip üç kere "Hasbünallahu ve ni'mel vekil" diye tekrar etti. Bunu annesinden öğrenmişti; kâbus görene, nazar olana üç kere okunur, üç kere tekrar edilir, okunan kişi suya üfletilirdi. Torunlarına bu kadar detayı yaptırmadı, onlar daha sabiydi; niyet etmek yeterdi. Torunu Rosa'yı biraz daha sıkıntılı görünce bir kere daha okumak istedi. "Hasbünallahu ve ni'mel vekil"in ikincisini okurken Rosa çığlık atarak kalktı. Yavrucak, hafif loş ışıkta kısık sesli dua okuyan babaannesini kim bilir neye benzetmişti...